Opis
Solomon R. Guggenheim Museum to muzeum sztuki nowoczesnej przy Piątej Alei, na Upper East Side na Manhattanie, w białym spiralnym budynku Franka Lloyda Wrighta, równie słynnym jak to, co wisi w środku. Kolekcja liczy około 8000 dzieł, a sam budynek jest częścią zwiedzania.
Zacznij od rotundy: spójrz w górę na świetlik, 29 metrów nad parterem. Potem idź rampą, długą na 432 metry, która owija się wokół otwartego atrium. Wright porównał ten kształt do muszli łodzika, a sztuka podąża za krzywizną.
Kolekcja zaczęła się od sztuki abstrakcyjnej, więc wypatruj obrazów Kandinsky'ego: sama kolekcja założycielska liczy ich ponad 150. Kolekcja Thannhausera na najwyższych piętrach „monitora" dodaje van Gogha, Maneta i 32 dzieła Picassa.
Kiedy Hilla von Rebay napisała w 1943 roku do Franka Lloyda Wrighta o przyszłym muzeum, myślała, że może on już nie żyć. Miał 76 lat, był w pełni sił i nigdy nie widział muzeum „właściwie zaprojektowanego". Poprosiła go o „świątynię ducha, pomnik". Zajęło mu to 15 lat.
Rebay była malarką, która skłoniła magnata górniczego Solomona R. Guggenheima od dawnych mistrzów ku sztuce abstrakcyjnej, przede wszystkim Kandinsky'emu. W latach 40. kolekcja potrzebowała domu. To, co narysował Wright, nie przypominało żadnego muzeum: zamiast szeregu sal, jedna spirala.
Kolekcję pokazywano od 1939 roku jako Museum of Non-Objective Painting w wynajętych salach przy 54. ulicy; nazwa Guggenheim pojawiła się w 1952 roku, trzy lata po śmierci założyciela.
Budowa była bitwą: wojenne niedobory, miejskie przepisy budowlane i dyrektor, James Johnson Sweeney, który w końcu w ogóle nie rozmawiał z architektem. Wright zmarł w kwietniu 1959 roku, sześć miesięcy przed otwarciem. Solomon Guggenheim zmarł dziesięć lat wcześniej.
Krytycy porównywali budynek do korkociągu, pralki i pianki marshmallow; bratanica Solomona, Peggy Guggenheim, widziała „ogromny garaż". Dwudziestu jeden artystów protestowało przeciwko wieszaniu prac na jego krzywych ścianach. W 2019 roku wpisano go na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wraz z siedmioma innymi budynkami Wrighta.
Koniecznie zobacz
• Rotundę i jej świetlik.
• Rampę.
• Obrazy Kandinsky'ego.
• Kolekcję Thannhausera.
Czy wiesz, że…?
• Rampa działa jak gigantyczny łuk, który nie pozwala kolumnom galerii zapaść się do środka.
• Dziennikarz „New York Daily Mirror" napisał, że budynek „należałoby umieścić w muzeum, by pokazać, jak szalone jest XX stulecie".
Zacznij od rotundy: spójrz w górę na świetlik, 29 metrów nad parterem. Potem idź rampą, długą na 432 metry, która owija się wokół otwartego atrium. Wright porównał ten kształt do muszli łodzika, a sztuka podąża za krzywizną.
Kolekcja zaczęła się od sztuki abstrakcyjnej, więc wypatruj obrazów Kandinsky'ego: sama kolekcja założycielska liczy ich ponad 150. Kolekcja Thannhausera na najwyższych piętrach „monitora" dodaje van Gogha, Maneta i 32 dzieła Picassa.
Kiedy Hilla von Rebay napisała w 1943 roku do Franka Lloyda Wrighta o przyszłym muzeum, myślała, że może on już nie żyć. Miał 76 lat, był w pełni sił i nigdy nie widział muzeum „właściwie zaprojektowanego". Poprosiła go o „świątynię ducha, pomnik". Zajęło mu to 15 lat.
Rebay była malarką, która skłoniła magnata górniczego Solomona R. Guggenheima od dawnych mistrzów ku sztuce abstrakcyjnej, przede wszystkim Kandinsky'emu. W latach 40. kolekcja potrzebowała domu. To, co narysował Wright, nie przypominało żadnego muzeum: zamiast szeregu sal, jedna spirala.
Kolekcję pokazywano od 1939 roku jako Museum of Non-Objective Painting w wynajętych salach przy 54. ulicy; nazwa Guggenheim pojawiła się w 1952 roku, trzy lata po śmierci założyciela.
Budowa była bitwą: wojenne niedobory, miejskie przepisy budowlane i dyrektor, James Johnson Sweeney, który w końcu w ogóle nie rozmawiał z architektem. Wright zmarł w kwietniu 1959 roku, sześć miesięcy przed otwarciem. Solomon Guggenheim zmarł dziesięć lat wcześniej.
Krytycy porównywali budynek do korkociągu, pralki i pianki marshmallow; bratanica Solomona, Peggy Guggenheim, widziała „ogromny garaż". Dwudziestu jeden artystów protestowało przeciwko wieszaniu prac na jego krzywych ścianach. W 2019 roku wpisano go na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO wraz z siedmioma innymi budynkami Wrighta.
Koniecznie zobacz
• Rotundę i jej świetlik.
• Rampę.
• Obrazy Kandinsky'ego.
• Kolekcję Thannhausera.
Czy wiesz, że…?
• Rampa działa jak gigantyczny łuk, który nie pozwala kolumnom galerii zapaść się do środka.
• Dziennikarz „New York Daily Mirror" napisał, że budynek „należałoby umieścić w muzeum, by pokazać, jak szalone jest XX stulecie".