Opis
Brooklyn Bridge to kamienno-stalowy most wiszący łączący Manhattan z Brooklynem nad East River. Otwarty w 1883 roku, był pierwszą stałą przeprawą przez rzekę, a dziś jest jednym z najczęściej fotografowanych i najchętniej przemierzanych miejsc w Nowym Jorku.
Chodzi właśnie o spacer. Podniesiona drewniana promenada biegnie środkiem, nad jezdniami, i pozwala przejść pieszo lub przejechać rowerem wśród sieci stalowych lin, rozchodzących się od wież jak struny harfy.
Przyjrzyj się dwóm neogotyckim wieżom, wysokim na 85 metrów, ze strzelistymi kamiennymi łukami, przez które przebiegają jezdnie. Spójrz też na widok na Dolny Manhattan, najlepszy od strony Brooklynu, z wieżowcami wyrastającymi za rzeką.
Człowiek, który go zaprojektował, nie zobaczył ani jednego położonego kamienia. W 1869 roku, podczas ostatnich pomiarów, prom przygniótł stopę Johna Roeblinga o pal. Kilka tygodni później zabił go tężec, a zadanie przejął jego syn Washington, mający 32 lata.
Ta praca drogo kosztowała również Washingtona. Aby postawić wieże na litej skale, ludzie kopali wewnątrz ogromnych drewnianych skrzyń zatopionych w dnie rzeki i wypełnionych sprężonym powietrzem. Wielu wynurzało się z „chorobą kesonową", której nikt jeszcze nie rozumiał. Washington był jednym z nich.
Sparaliżowany, kierował budową z sypialni, obserwując ją przez teleskop. Przez jedenaście lat pośredniczyła żona, Emily Warren Roebling, która nauczyła się krzywych łańcuchowych i budowy lin, a w praktyce prowadziła plac budowy.
Most otwarto 24 maja 1883 roku, z główną przęsłem o długości 486 metrów, najdłuższym wówczas mostem wiszącym na świecie. Podczas budowy zginęło szacunkowo 27 mężczyzn.
Sześć dni później kobieta upadła na schodach, a wywołana panika zmiażdżyła co najmniej dwanaście osób. Aby dowieść, że most jest bezpieczny, w 1884 roku P. T. Barnum przeprowadził po nim 21 słoni, na czele ze słynnym Jumbo.
Koniecznie zobacz
• Spacer promenadą.
• Neogotyckie wieże.
• Widok na Dolny Manhattan.
Czy wiesz, że…?
• Wykonawca dostarczył druty do lin niskiej jakości; było za późno, by je wymienić, więc do każdej liny dodano 150 dodatkowych drutów.
• Sklepienia pod manhattańskim końcem mostu wynajmowano kiedyś na magazyny wina, utrzymywane w stałej temperaturze 16 °C.
• W latach 50. w jednym z łuków urządzono schron przeciwatomowy z czasów zimnej wojny; jego zapasy znaleziono nietknięte pół wieku później.
Chodzi właśnie o spacer. Podniesiona drewniana promenada biegnie środkiem, nad jezdniami, i pozwala przejść pieszo lub przejechać rowerem wśród sieci stalowych lin, rozchodzących się od wież jak struny harfy.
Przyjrzyj się dwóm neogotyckim wieżom, wysokim na 85 metrów, ze strzelistymi kamiennymi łukami, przez które przebiegają jezdnie. Spójrz też na widok na Dolny Manhattan, najlepszy od strony Brooklynu, z wieżowcami wyrastającymi za rzeką.
Człowiek, który go zaprojektował, nie zobaczył ani jednego położonego kamienia. W 1869 roku, podczas ostatnich pomiarów, prom przygniótł stopę Johna Roeblinga o pal. Kilka tygodni później zabił go tężec, a zadanie przejął jego syn Washington, mający 32 lata.
Ta praca drogo kosztowała również Washingtona. Aby postawić wieże na litej skale, ludzie kopali wewnątrz ogromnych drewnianych skrzyń zatopionych w dnie rzeki i wypełnionych sprężonym powietrzem. Wielu wynurzało się z „chorobą kesonową", której nikt jeszcze nie rozumiał. Washington był jednym z nich.
Sparaliżowany, kierował budową z sypialni, obserwując ją przez teleskop. Przez jedenaście lat pośredniczyła żona, Emily Warren Roebling, która nauczyła się krzywych łańcuchowych i budowy lin, a w praktyce prowadziła plac budowy.
Most otwarto 24 maja 1883 roku, z główną przęsłem o długości 486 metrów, najdłuższym wówczas mostem wiszącym na świecie. Podczas budowy zginęło szacunkowo 27 mężczyzn.
Sześć dni później kobieta upadła na schodach, a wywołana panika zmiażdżyła co najmniej dwanaście osób. Aby dowieść, że most jest bezpieczny, w 1884 roku P. T. Barnum przeprowadził po nim 21 słoni, na czele ze słynnym Jumbo.
Koniecznie zobacz
• Spacer promenadą.
• Neogotyckie wieże.
• Widok na Dolny Manhattan.
Czy wiesz, że…?
• Wykonawca dostarczył druty do lin niskiej jakości; było za późno, by je wymienić, więc do każdej liny dodano 150 dodatkowych drutów.
• Sklepienia pod manhattańskim końcem mostu wynajmowano kiedyś na magazyny wina, utrzymywane w stałej temperaturze 16 °C.
• W latach 50. w jednym z łuków urządzono schron przeciwatomowy z czasów zimnej wojny; jego zapasy znaleziono nietknięte pół wieku później.